Eigenlijk is het te zot voor woorden. Het aantal werkelijk gelovigen is zo langzamerhand op de vingers van een volgepakte basisschool te tellen, maar de politiek laat zich nog steeds het geleuter van bijkans de kleinst mogelijke minderheid (een kwart schoolklasje) aanleunen.
Het gaat dan om de onverzettelijken, degenen die vinden dat alleen gods woord geldt zonder er ook ooit maar bij stil te staan dat anderen overtuigd anders kunnen denken.
Kerk en staat zijn gescheiden, zodat de politiek zich daar op geen enkele wijze mee hoort te bemoeien. Als iemand zich gekwetst voelt moet hij eerst maar eens bij zichzelf te rade gaan en als dat niet helpt is er altijd nog de rechter.
Net als voor de niet-religieuze.

drie horizontale banen in de kleuren rood, wit en blauw waarop nooit plaats zal zijn voor sikkel en hamer, swastika of halve maan.
Daar zit niet een wereld maar een paar eeuwen verschil tussen.

